Başkalarına anlayış göstermek kolaydır.
Onlar hata yaptığında “insanlık hâli” deriz, affederiz.
Ama konu kendimize geldiğinde, aynı cümleyi kuramayız.

Kendine şefkat, kusurlarını görmezden gelmek değil — insan olduğun gerçeğini kabul etmektir.
Mükemmel olmayı bırakıp, yeterince iyi olmaya izin vermektir.

Günün sonunda, kendinle nasıl konuştuğun çok şey değiştirir.
“Bunu neden yapamadım?” yerine “Bugün elimden gelen buydu.” diyebilmek, iyileşmenin ilk adımıdır.

Zehra Tırpan’ın terapötik yaklaşımında özşefkat, içsel güvenin temelidir.
Çünkü kişi, kendine şefkat duyabildiğinde — dünyaya karşı da daha dayanıklı olur.